هرچند تب ِحمایت احساسی از فلسطین همواره در جهان عرب در سطح بالایی قرار داشته اما در تلاش علمی برای ارائه یک صورتبندی عمیق از مسئله فلسطين -اسرائيل،عبدالوهاب المسیری بی مانند بوده است.
او 1938در مصر به دنیا امد،کارشناسی ادبیات انگلیسی را اسکندریه،ارشد و دکتری را در آمریکا گذراند.سپس در دانشگاههای (عین شمس،کویت،ملک سعود، اسلامی مالزی)به تدریس پرداخت.
مسیرِ مسیری،با دلبستگی به اخوان شروع و سپس به اندیشه چپ حتی مارکسیسم نزدیک و در نهایت به یک اسلام تمدنی ختم شد،سیر تطوری که در کتاب«رحلتی الفکریة فی البذور والجذور والثمر»روایت کرده است.
هرچند نقدهای او به غرب و تئوری سکولاریسم کلان و جزئی او مهم است اما بخشی مهمتر پروژه او به شناخت #صهیونیسم و نشان دادن ماهیت استعماری آن اختصاص داشت و«موسوعة اليهود واليهودية والصهيونية:نموذج تفسيري جديد»در هشت جلد نماد آن است.بخش دیگری از آثار او در این زمینه عبارتند از: نهاية التاريخ:مقدمة لدراسة بنية الفـكر الصهيوني،العنصرية الصهیونية،الصهيونية والنازية ونهاية التاريخ:رؤية حضارية جديدة.
یکی از ایده های اصلی او نسبت به ماهیت رژیم صهیونیستی در قالب نظریه«الدولة الوظيفية»ارائه شد: إن الطبيعة الوظيفية لإسرائيل تعني أن الاستعمار اصطنعها لتقوم بوظيفة معينة فهي مشروع استعماري لا علاقة له باليهودية:ماهیت کارکردی اسرائیل ارتباطی با یهود ندارد بلکه تاسیس آن یک پروژه استعماری با کارویژه خاص است.